Muis

Tot gisteren was poes Trippel tevreden met plantaardige producten, zoals verdroogde bamboebladeren, die ze de huiskamer binnensleepten. Vervolgens deponeerde ze haar 'prooi', na een partijtje 'voetbal', vol trots voor onze voeten. Ook kabbelt het leven van goudvis Spons en dwergkonijn Blik in het bijzijn van Trippel zonder problemen voort.

Vandaag is de illusie, van doen te hebben met een vredelievende vegetarische poes, in rook opgegaan.
Ze heeft het échte poezenleven ontdekt met een dode muis als gevolg.
Natuurlijk moest ze het slachtoffer, na een stoeipartij waarvan de uitslag al van tevoren vaststond, moe maar voldaan laten zien.

Ik geef toe dat ik liever dode dan levende muizen in huis heb. En als door de aanwezigheid van een poes de levende muizen buiten blijven ben ik al dik tevreden. Maar ik moet er dus niet vreemd van opkijken als ik binnenkort een lijk in de kast vind.

Waanzin(nig)

De musical 'B'zar the never ending story' van Waanzin Theater Producties werd door de Musicalgroep Waanzin afgelopen weekend ten uitvoer gebracht. Dit is het vierde achtereenvolgende jaar dat ik hun musicals met veel plezier ga bekijken. Niet geheel objectief moet ik bekennen, want ik volg buurmeisje Maaike al vanaf haar 12e jaar in de voortgang van haar toneelcarrière. Maaike werd dit jaar multifunctioneel ingezet. Van waternimf tot vuurvliegje en van boom tot danseres.

Ook dit jaar waren de decors en de kostuums weer een genot om naar te kijken. En ook de vele liedjes met zelfgeschreven teksten op bekende muzieknummers pasten in het bizarre verhaal van de hoofdrolspeler Tristan die een vreselijke hekel heeft aan zijn zusje Jeannie. Om het gevoel over deze situatie uit te drukken, werd het gelijknamige nummer 'Jeannie' van de Oostenrijkse popster Falco ingezet.

Zeven sleutels

Door een ongeluk belanden Tristan en zijn zusje in de wereld van B'zar. Tristan vindt daar zijn grote liefde, vuurvlieg Faj Jer. De keuze waarvoor hij wordt gesteld wordt hierdoor steeds moeilijker: óf hij kiest voor zijn zusje en gaat met haar naar huis, óf hij blijft bij zijn vriendin en ziet zijn familie nooit meer. Maar om B'zar te kunnen verlaten moet Tristan eerst op zoek naar zeven sleutels die zijn verborgen in de zeven windstreken. Hierbij wordt hij geholpen door onder andere de doldwaze figuren Conor en Pitzel.

Grote onzin

Met een cast van jong en oud spatte het enthousiasme van het toneel af. Vooral de scène waarin de volwassenen kinderen spelen en de kinderen in bejaarden zijn getransformeerd vond ik verrassend goed bedacht en echt komisch om te zien.
Het woord 'waanzin' wordt in de Van Dale omschreven als grote onzin of krankzinnigheid. Dat omvat meteen de exacte omschrijving van deze musical. Maar ik heb wel een waanzinnig leuke avond gehad.
Maaike, die bloemen heb je zeker verdiend. TOP!

Zomertijd

Yes, dit weekend begint de zomertijd weer! Het lentezonnetje en de opkomende voorjaarsbloemen hebben er wat mij betreft voor gezorgd dat mijn ideeën en plannen ook volop tot bloei komen.
Te beginnen met mijn blog 'Aardse zaken'.
Met beide benen op de grond sta ik open voor wat het universum voor mij in petto heeft. Op het gebied van interessant werk, inspirerende mensen en fijne momenten met mijn kinderen, familie en vrienden.

Afgelopen week had ik een interessante ontmoeting met rouw- en verliestherapeut Bertine ten Brinke. (www.dansvandevlinder.nl). Zij begeleidt kinderen, jongeren en volwassenen individueel of in groepsverband bij verlies van een dierbare, gezondheid, werk en bij afscheid nemen van het geboorteland of een scheiding. Op het Albeda College in Rotterdam gaf zij een lezing aan verpleegkundigen die naast hun werk op een kinderafdeling in het ziekenhuis studeren voor hun kinderaantekening. Mijn verbazing was groot toen ik hoorde dat er niet of nauwelijks aandacht wordt besteed aan het onderwerp 'omgaan met rouw en verlies' tijdens een opleiding als deze. Dit geldt volgens Bertine ook voor opleidingen voor docenten en zelfs huisartsen. Zelfs basiskennis, zoals dat jongens anders rouwen dan meisjes, is niet bekend. Hier valt nog heel wat te leren dus.

Keihard werken

Maar wat een prachtig beroep! Bij een goede opvang en begeleiding van een rouwende gaat het niet alleen beter met die persoon, maar ook met dierbaren en vrienden in zijn of haar directe omgeving. Natuurlijk weten we dit allemaal wel, maar vaak valt het in de praktijk behoorlijk tegen en blijkt rouwen gewoon keihard werken te zijn en dus heel vermoeiend.

Met deze kennis neem ik de volgende gedachte graag mee de zomertijd in.
Na koude donkere dagen koester ik mij in de warmte van de zon en creëer ruimte en liefde voor mijzelf en daarmee ook voor mijn dierbaren.