Manneken Pis

Onlangs ben ik een dagje gaan shoppen in Brussel met dochter Nikki. Meestal ga ik voorbereid op stap. Een plattegrond en een boekje met informatie over bezienswaardigheden is wel het minste wat ik in mijn tas stop...ja, ik ben nog één van de weinig levende fossielen die nog geen BlackBerry heeft. Ik vond dat Nikki, naast alle kledingzaken, toch op zijn minst het Brussele symbool Manneken Pis gezien moest hebben. Helaas besefte ik tijdens de busreis dat ik dit keer maar op mijn oriëntatievermogen én de Belgische aanwijzingen moest vertrouwen. Gelukkig zorgde het lentezonnetje en de zomerse temperatuur ervoor dat een vlaag van wanhoop als sneeuw voor de zon verdween.

Bij aankomst liepen we uiteraard meteen van het centrum vandaan in plaats van er naar toe, maar hadden dit al snel door. Nog binnen het uur liepen we ons te vergapen aan prachtige in de Paassfeer geëtaleerde winkels vol met chocolade eieren en paashazen van minuscuul tot mega groot formaat. Begeleid door geuren van Belgische chocola en warme wafels wandelden we volgens de toeristische aanwijzingen richting het plassende ventje.

Armoedig
Gelukkig beseften we door een drom mensen op een hoek van de Eikstraat en de Stoofstraat dat daar het beeldje te vinden moest zijn, anders hadden we het geheid gemist. Ik weet niet wat ik mij ervan voorgesteld had, maar ik vond het een armoedig tafereeltje. Klein, donker, onder de vogelpoep en troep in het bassin waarin de 'plas' werd opgevangen en bovendien zocht ik tevergeefs naar een informatiebord over de geschiedenis van dit Manneken. Ik weet dat tegenwoordig niets meer veilig is, maar het enorme hek en camera's rondom dit waterornament maakten het er niet gezelliger op. Mijn dochter trok een 'als dit gezeik bedoeld is om mijn culturele kennis te vergroten is dat dus mislukt'-gezicht. Na het maken van een foto vertrokken we dus weer snel richting Grote Markt, waar we onze plannen voor de middag smeedden onder het genot van chocolade scones die door scouts op het plein werden verkochten.

Mijn voornemen om thuis een en ander op te zoeken over de geschiedenis van dit Brusselse symbool raakte al snel op de achtergrond. Tot afgelopen dinsdag het Manneken, gekleed in een ruimtepak, wereldnieuws werd. Deze verkleedpartij was bedoeld als ode aan de Russische Kosmonaut Yuri Gagarin die vijftig jaar geleden op 12 april als eerste een reis door de ruimte maakte. Uit dit bericht bleek ook dat onder andere Elvis Presley en Mickey Mouse in het verleden al zijn vereerd met een passende outfit voor het eeuwig plassende mannetje. Na wat gegoogle verneem ik dat de naam Manneken Pis al in 1452 in de archieven verscheen. Sinds 1388 schijnt er al een fontein geweest te zijn waar een stenen beeldje, genaamd Petit Julien, deel van uitmaakte.

Huwelijkscadeau
Ook het cameratoezicht werd mij nu duidelijk. Door de eeuwen heen is heel wat te doen geweest om Manneken Pis. Ontvoerd door Engelse soldaten, geroofd door Franse grenadiers en afgelopen zaterdag 9 april bekenden oud-studenten na 51 jaar dat zij het beeldje van zijn sokkel hebben gehaald om als origineel huwelijkscadeau voor vrienden te dienen. Als goedmakertje schonken zij het ventje een studentenpet- en sjerp. http://www.campus.tv/nieuws/bejaarden-bekennen-diefstal-manneken-pis/25813

Museum
Door de eeuwen heen heeft Manneken zo'n zevenhonderd verkleedpartijen meegemaakt. De laatste tweehonderd door de vrouw van de Brusselse officiële aankleder Jacques Stroobants. De hele collectie is te bezichtigen in het Stedelijk Museum, het Broodhuis, op de Grote Markt. Dit lijkt mij nu weer wel leuk en een reden temeer om weer een dagje Brussel te plannen. Geen vervelende gedachte en zo benut ik ook weer het voordeel van het niet voorbereiden van een dagtrip.